****การเดินทางที่ผ่านกาลเวลา ทุกสิ่งที่ผ่านมาก็เหมือนว่าจะผ่านไป อย่างรวดเร็วซะจนจดจำแทบไม่ได้ สิ่งเดี่ยวที่เราสามารถเรียกความทรงจำเก่าเก็บ ขึ้นมาได้ก็คือรูปถ่าย ที่ที่เราผ่านมาและผ่านไปจะไม่ได้เป็นแค่ความทรงจำสีจางๆอีกต่อไป ..รูปๆหนึ่งบางทีอาจจะไม่ได้เป็นแค่สิ่งที่สวยงาม แต่อาจจะบอกเรื่องราวอื่นๆอีกมากมาย ที่ใครบางคนอาจจะไม่รู้ว่าเกิดอะไร ในขนะเวลานั้นๆ สายธารเวลาที่นำพาตัวตนแห่งรูปธรรม ก้าวสู่โลกแห่งจินตนาการ โดยไม่มีที่สิ้นสุด และจะหยุดลงเมื่อไรตราบใดที่ชีวิตยังมีลมหายใจเพื่อก้าวเดินต่อไป ในโลกแห่งความเป็นจริง... ..ทุกๆภาพที่ถ่ายมา ทุกๆแสงแห่งจินตนาที่ผ่านลอดเข้ามาสู่กล้อง มันได้ผ่านสมอง สองมือ และสองเท้าที่ก้าวเดินอย่างมีพลังแห่งความมุ่งมัน เพื่อสรรสร้างเรื่องราวทุกเวลา เกินกว่าที่จะบรรยายออกมาเป็นตัวหนังสือเป็นล้านๆคำได้ ..การได้ถ่ายรูปนั้นมันเหมือนกับการได้ปลดปล่อยทุกสิ่งทุกอย่างออกมา จากตัวตนที่แท้จริงของตนเอง ฟังแสงบรรเลงแผ่วเบาของสายลม แสงแดด และขุนเขา ที่ยิ่งใหญ่ ทำให้เราได้รู้ว่าแท้ที่จริงตัวเราเล็กนิดเดียว เป็นค่เศษเสี้วยหนึ่งของธรรมชาติเท่านั้น เหมือนผงฝุ่นในสายลมเท่านั้น.....
หน้าต่างบานเดิม....สายลมแผ่วเบาพัดผ่านหน้าต่างบานเดิมกระทบใบหน้าที่แสนจะเงียบเหงา สายตาเขาเหม่อมองออกนอกหน้าต่างไปโดยไม่มีจุดหมาย ปล่อยความคิดปลิดปลิวไปกับสายลม ... more
| ||||||||||||||||||||||||||






